klawiatura: minimum portów - maksimum przycisków

W urządzeniach elektronicznych najczęściej wykorzystuje się klawiatury w układzie matrycowym - m linii wyjściowych krzyżuje się z n linii wejściowych. Wadą takiego rozwiązania jest konieczność użycia wielu portów I/O (m+n). Przykładowo na 5 liniach procesora możemy zbudować klawiaturę raptem 6-cio przyciskową.

Wykorzystując fakt, że mikrokontrolery (także popularny 8051) najczęściej są wyposażone w porty dwukierunkowe z wyjściem pull-up oraz komplikując trochę procedurę obsługi można na pięciu portach zbudować klawiaturę 25-cio przyciskową.

Przyciski łączą pomiędzy sobą porty procesora (każdy z każdym). Dodatkowo umieszczone są przyciski pomiędzy portami a masą. W ogólnym przypadku wykorzystując n dwukierunkowych portów można zbudować klawiaturę o n^2 przyciskach. Ograniczniem jest jednak ogranicznie zastosowania do urządzeń, w których nie wciska się kilku przycisków jednocześnie (program wychwytuje, ze wciśnięto kilka przycisków, jednak nie ma możliwości rozpoznania które).

Schemat klawiatury można zmodyfikować usuwając diody. Uproszczenie układu zmniejszy jednak ilość przycisków do 1+2+3+...+n. Konieczna jest także drobna modyfikacja programu.

porty I/O matryca z diodami bez diod
2 1 4 3
3 2 9 6
4 4 16 10
5 6 25 15
6 9 36 21
7 12 49 28
8 16 64 36

schemat i procedura


© 2009 Copyright EIT Robert Postek